Η εγκατάλειψη είναι μία από τις πιο δύσκολες εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος.
Είτε πρόκειται για έναν χωρισμό, είτε για την απομάκρυνση ενός αγαπημένου προσώπου, είτε για τη διάψευση μιας σημαντικής σχέσης, ο πόνος μπορεί να μοιάζει συντριπτικός.
Πολλοί άνθρωποι περιγράφουν την εμπειρία της εγκατάλειψης σαν να χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Νιώθουν κενό, σύγχυση, θυμό, θλίψη ή ακόμα και σωματική εξάντληση.
Όμως ένα σημαντικό ερώτημα παραμένει:
Πονάμε πραγματικά μόνο επειδή χάσαμε έναν άνθρωπο;
Ή μήπως ο πόνος της εγκατάλειψης αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο για τη σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας;
Γιατί η Εγκατάλειψη μας Συνταράζει Τόσο Πολύ
Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα.
Από την πρώτη στιγμή της ζωής μας, η αίσθηση ασφάλειας συνδέεται με την παρουσία και τη φροντίδα άλλων ανθρώπων.
Όταν δημιουργούμε στενές συναισθηματικές σχέσεις, ο εγκέφαλός μας ενσωματώνει αυτές τις σχέσεις στην καθημερινότητά μας.
Οι συνήθειες, οι προσδοκίες, τα κοινά σχέδια και η αίσθηση οικειότητας γίνονται μέρος της προσωπικής μας πραγματικότητας.
Γι’ αυτό όταν μια σχέση τελειώνει, δεν χάνουμε μόνο έναν άνθρωπο.
Χάνουμε και μια εκδοχή της ζωής που είχαμε φανταστεί.
Τι Συμβαίνει στον Εγκέφαλο Όταν Βιώνουμε Εγκατάλειψη
Η σύγχρονη νευροεπιστήμη έχει δείξει ότι ο εγκέφαλος αντιδρά στην κοινωνική απόρριψη με τρόπους που μοιάζουν εντυπωσιακά με την εμπειρία του σωματικού πόνου.
Αυτό εξηγεί γιατί ένας χωρισμός μπορεί να προκαλέσει:
-
Αϋπνία
-
Έντονο άγχος
-
Δυσκολία συγκέντρωσης
-
Συναισθηματικές μεταπτώσεις
-
Σωματική κόπωση
Το νευρικό σύστημα αντιλαμβάνεται την απώλεια μιας σημαντικής σύνδεσης ως απειλή.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας με κατανόηση και όχι με κριτική κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Όταν Ξυπνούν Παλιά Τραύματα
Δεν αντιδρούν όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο στην εγκατάλειψη.
Κάποιοι καταφέρνουν να προσαρμοστούν σχετικά γρήγορα, ενώ άλλοι βιώνουν μια βαθιά συναισθηματική κατάρρευση.
Συχνά αυτό συμβαίνει επειδή η σημερινή απώλεια ενεργοποιεί παλαιότερες εμπειρίες.
Αισθήματα απόρριψης, εγκατάλειψης ή μη αποδοχής που ίσως δημιουργήθηκαν στην παιδική ηλικία μπορεί να επανεμφανιστούν.
Έτσι, ο πόνος που βιώνουμε σήμερα δεν αφορά πάντα μόνο το παρόν.
Αφορά και πληγές που δεν είχαν ποτέ πραγματικά επουλωθεί.
Αγάπη ή Προσκόλληση;
Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο αλλά και το πιο απελευθερωτικό ερώτημα.
Η αγάπη και η προσκόλληση συχνά συγχέονται, όμως δεν είναι το ίδιο.
Η αγάπη επιθυμεί το καλό του άλλου.
Η προσκόλληση φοβάται την απώλεια.
Η αγάπη αφήνει χώρο.
Η προσκόλληση αναζητά έλεγχο και διαβεβαιώσεις.
Όταν κάποιος φεύγει από τη ζωή μας, η θλίψη είναι φυσιολογική.
Όμως η απόλυτη κατάρρευση πολλές φορές αποκαλύπτει ότι είχαμε συνδέσει την ασφάλεια, την αξία ή την ευτυχία μας με την παρουσία του άλλου.
Και τότε αυτό που καταρρέει δεν είναι απαραίτητα η αγάπη.
Είναι οι προσδοκίες και οι εξαρτήσεις που χτίστηκαν γύρω από αυτήν.
Η Κρυμμένη Μεταμόρφωση Μέσα στον Πόνο
Κανείς δεν επιθυμεί να περάσει μέσα από μια οδυνηρή απώλεια.
Ωστόσο, πολλές φορές οι δυσκολότερες περίοδοι της ζωής γίνονται αφορμή για βαθιά προσωπική εξέλιξη.
Όταν καταρρέουν οι βεβαιότητές μας, αναγκαζόμαστε να επανεξετάσουμε ποιοι είμαστε.
Όταν χάνουμε τον έλεγχο, μαθαίνουμε την αξία της αποδοχής.
Όταν μένουμε μόνοι με τον εαυτό μας, έχουμε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε βαθύτερα.
Η μεταμόρφωση δεν συμβαίνει επειδή ο πόνος είναι ευχάριστος.
Συμβαίνει επειδή μας καλεί να αναπτύξουμε νέες εσωτερικές δυνάμεις.
4 Τρόποι να Ανακουφίσεις τον Πόνο της Εγκατάλειψης
-
Αναγνώρισε τα συναισθήματά σου
Μην προσπαθείς να καταπιέσεις τον πόνο.
Η αναγνώριση είναι το πρώτο βήμα προς την επεξεργασία και την αποδοχή.
-
Σταμάτα να εξιδανικεύεις το παρελθόν
Καμία σχέση δεν είναι τέλεια.
Προσπάθησε να δεις τη συνολική εικόνα και όχι μόνο τις όμορφες στιγμές.
-
Επένδυσε ξανά στον εαυτό σου
Δώσε χώρο σε δραστηριότητες, ανθρώπους και συνήθειες που σε βοηθούν να ανακτήσεις την ισορροπία σου.
-
Ανακάλυψε τι πραγματικά χρειάζεσαι
Ρώτησε τον εαυτό σου:
“Τι ήταν αυτό που αναζητούσα μέσα από αυτή τη σχέση;”
-
Ασφάλεια;
-
Αποδοχή;
-
Αγάπη;
-
Επιβεβαίωση;
