Πιο συχνά από ότι θα μπορούσα να πιστέψουμε, η αιτία της δυστυχίας μας βασίζεται στην ταύτισή μας με το νου και τις ιστορίες που συμβαίνουν.
Ο νους δημιουργεί συνεχώς σκέψεις και ερμηνεύει για τον εαυτό μας, για τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας. Δημιουργεί μια αφήγηση που ορίζει την εικόνα του εαυτού μας, διαμορφώνει τις αντιλήψεις μας και επηρεάζει τα συναισθήματά μας.
Αυτή η διανοητική αφήγηση εξαρτάται από τις προηγούμενες εμπειρίες μας, τις πεποιθήσεις μας, τις κοινωνικές συνθήκες που ενισχύουν μέσα μας την αίσθηση του περιορισμού, του διαχωρισμού και της δυσαρέσκειας.
Από αυτογνωσιακή και πνευματική άποψη, η ουσία του ποιοι είμαστε, εκτείνεται πολύ πιο πέρα από τη σφαίρα των σκέψεων και της νοητικής μας αφήγησης.
Είμαστε μόνο πνευματικά, που ζουν την ανθρώπινη εμπειρία η οποία πέρα από κάθε αμφιβολία, είναι αλληλένδετη με τον τεράστιο ιστό της ύπαρξης που μας περιβάλλει.
Ωστόσο, όταν μπλέκουμε στον ίδιο των αφηγήσεων του νου, χάνουμε την επαφή με την αληθινή φύση μας και παγιδευόμαστε σε έναν κύκλο αναζήτησης της ευτυχίας, της ολοκλήρωσης και της πληρότητας αλλά ΕΞΩ από τον εαυτό μας.
Η εξέταση της νοητικής αφήγησης, περιλαμβάνει πρώτα από όλα την παραδοχή ότι οι σκέψεις μας δεν είναι η απόλυτη ΑΛΗΘΕΙΑ.
Στη συνέχεια καλλιεργούμε την αυτεπίγνωση και τη σιωπή του νου, παρακολουθώντας το περιεχόμενο της νοητικής μας δραστηριότητας χωρίς να παρασυρόμαστε από αυτή.
Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργούμε χώρο για ουσιαστικότερη και βαθύτερη αίσθηση της παρουσίας και της εσωτερικής ακινησίας, όπου μπορεί να γίνει αισθητή η Αληθινή Ουσία μας και κυρίως να Βιωθεί.
********
