Από : Χαρά Νιάγκου –
Με αφορμή την εικαζόμενη αυτοκτονία μιας νέας γυναίκας από το fb, είδα φίλους να καταλογίζουν ευθύνες στο fb και τον ¨ψεύτικο κόσμο του¨ , αλλά δεν είδα να καταλογίζουν ευθύνες στον ψεύτικο ούτως ή στον πραγματικό κόσμο. Στις επαναλαμβανόμενες ατυχίες, στις μη λειτουργικές σχέσεις, στην οικονομική πίεση, στα συναισθηματικά αδιέξοδα, σε κάθε μορφή αποκλεισμού, και κυρίως στα μάστιγα της δημώδους ψυχολογίας, και στην πανώλη της οξείας αισιοδοξίτιδας που διατρέχει κυρίως στα social media.
Αυτοί οι καλοπροαίρετες, πλην ηλίθιες, παραινέσεις από ¨ειδικούς¨ και μη, σε ευρείας κυκλοφορίας περιοδικά , εκπομπές, sites : ¨Έλα μωρέ, εσύ φταις , βγές λίγο έξω , χαμογέλα, ερωτεύσου, άρπαξε τη μέρα, αρκέσου στα βασικά, άντεξε σε ακόμη κιόλας. η ζωή και δεν σ΄ αφήνει να πάρεις ανάσα, ακόμη κι αν νιώθεις άδειος, ακόμη κι αν λύνεις διαφορετικές εξισώσεις για να επιβιώσεις, κ.λπ.
Λες και ο άνθρωπος που έχει φθάσει ήδη εκεί, κι έχει συσσωρεύσει πικρά και προβλήματα με τα οποία κουράστηκε να παλεύει κι έχει βγει νοκ άουτ, μπορεί να κάνει αυτές τις απίθανες αισιοδοξίτικες συμβουλές, αλλά δεν το είχε σκεφθεί προηγουμένως και νομίζουν αφελώς οι αυτόκλητοι σύμβουλοι ότι μπορεί να κάνει κάποιος τα θέματα.
Έχει τρελάνει κόσμο η δημώδης ψυχολογία, με την υπερ-απλούστευση, ότι η ζωή είναι απλή, ότι η ευτυχία και η ευζωία είναι θέματα και τα πάντα είναι θεματικές διαθέσεις. Ο άνθρωπος, που έχει εξαντληθεί ψυχικά, ακούγοντας τόσο ναΐφ παραινέσεις, νιώθει ακόμη χειρότερα γιατί νιώθει ανεπαρκής, σαν να του λείπει το ένζυμο της τέχνης της ζωής, σαν να μη βρίσκει το κλειδί, ενώ όλοι οι άλλοι το βρήκαν.
Όχι κουκλίτσα μου, ο άνθρωπος που λ.χ. έχει υγεία, σπίτι, έναν καλό υποστηρικτικό σύντροφο, οικονομική άνεση, ουσιαστικό οικογενειακό και κοινωνικό δίκτυο, δεν είναι στην ίδια αφετηρία ευτυχίας με κάποιον ακρωτηριασμένο, ορφανό, διωγμένο, νηστικό, αποκλεισμένο, που ζητιανεύει στο φανάρι.
Για τους ζωντανούς που περνάνε καλά, η ζωή είναι ένα δώρο, για τους διαλυμένους ¨ζωντανούς¨ που μονίμως παλεύουν και είναι με την πλάτη στο καναβάτσο, είναι απλά αβάσταχτο οδυνηρό φορτίο.
Ας σεβόμαστε αμφότερους όπως τους αξίζει…
********
