Από: Λία Μπονάτσου –
Για μια στιγμή που δεν ξέρω πόσο κράτησε, συγχρονίστηκε οι ανάσες μας, έγινε μία πνοή, ταυτίστηκαν οι προσπάθειές μας, αγγίξαμε ολοκληρωτικά ο ένας του άλλου την ψυχή μας, ξεκλειδώσαμε τις σιωπές μας, και ποτίσαμε την αδικία και την αχαριστία, με το δηλητήριο της λησμονιάς …
Υψώσαμε τα χέρια ψηλά, και βιώσαμε την ευγνωμοσύνη πολύ πιο πάνω από τα σύννεφα, μοιραζόμενοι μια άλλη ζωή, πέρα από τα όρια του ορατού !!!
Έπειτα καθώς ξημέρωνε, φωτεινές αναλαμπές μας πολιορκούσαν και η νύχτα άστραφτε γιορτινή, προσκαλώντας μας ν’ απαριθμήσουμε τα άστρα, όχι γιατί το ζητούμενο ήταν το αποτέλεσμα, αλλά για να χαθούμε, να διεισδύσουμε στην απεραντοσύνη τους …
Συνεχίζοντας, μπαίναμε μέσα στο φως τους, και όπως ταξιδεύαμε, καθρεφτιζόμασταν στα άλλα αστέρια, που πολλαπλασιάζονταν όσο και μεις, μα πάντα στην ίδια ψυχή, που χόρευε στα σύμπαντα, το χορό της αλήθειας που μόλις είχε φανερωθεί …
Κι όταν χάραξε ο ζηλευτής ήλιος, ανταγωνίστηκε την απέραντη φωτεινότητα που μας διαπερνούσε, μας ζούσε ως το μεδούλι, και ξεστρατίσαμε, ρουφώντας το πορτοκαλί φως της ανατολής, με μια δίψα που έκαιγε κάθε κύτταρο μας …
Η πνευματική διέγερση που ακολούθησε, ξύπνησε γνωστές και άγνωστες αισθήσεις, πήρε τη γλυκιά μέθη από το νου, τον ξαναγέννησε και προκάλεσε το άγνωστο, να ξεγυμνωθεί …
Η ακατανίκητη έλξη προς την παγκόσμια συνειδητότητα, που γέμισε το άπειρο, και ο χώρος μας μέσα σε αυτήν την αρχή σιγά σιγά, να συρρικνωθεί, παίρνοντας τη μορφή που η καθημερινότητα της απλής ζωής επιβάλλει …
Λίγο πριν το τέλος βρεθήκαμε απότομα σε ένα απολίτιστο πολιτισμό, που με αβάσταχτη σκληρότητα μας ρούφηξε ότι απέμεινε, εξαϋλώνοντας, πουλώντας και αγοράζοντας κάθε απομεινάρι, κάθε παρακλάδι, συνειδησιακή παρουσίας – παρέμβασης, έως αυτό χάθηκε κάθε ίχνος της …
Μα όταν άναψαν τα φώτα της πλάνης, είδαμε τη γη ζωγραφισμένη να κοσμεί την παγκόσμια γκαλερί, και να σβήνει και να χάνεται κομμάτια της χωρίς συμπόνοια, αλλά ξέραμε πως πίσω απ’ αυτήν κρύβεται ένας αθέατος κόσμος, πιο αληθινός, πιο δίκαιος, πιο ενωμένος, που βλέπουν μόνο τα μάτια της ψυχής.
********
