Από: Μαρία Πέππα –
Πάρα πολλοί άνθρωποι σκέφτονται την ευτυχία σαν τον απώτερο σκοπό της ζωής. Όταν όμως είμαστε σε αναμονή για την ευτυχία το πιθανότερο είναι να μην έρχεται ποτέ ή να αισθανόμαστε πως ξεφεύγει συνεχώς μέσα από τα χέρια μας…
Προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι θα νιιώσουμε ευτυχισμένοι όταν σχετιζόμαστε με τον καλύτερο – να κάνουμε σύντροφο, όταν θα αποκτήσουμε παιδιά, όταν το δάνειο της κατοικίας μας που έχει εξοφληθεί, στην έξοδο του επόμενου Σαββατοκύριακου ή στις διακοπές μας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού …
Με όποιον τρόπο κι αν εκδηλώνουμε το όνειρο της ευτυχίας μας, είμαστε σίγουροι πως όταν φτάσει η κατάλληλη στιγμή που νιώθουμε και ευτυχείς …
Δυστυχώς, όταν τοποθετούμε το βίωμα της ευτυχίας μας σε χρόνο μελλοντικό, πέφτουμε σε μια μεγάλη παγίδα. Συνήθως δεν την αγγίζουμε ποτέ …
Διαπιστώνουμε στην πορεία Όπως μπορεί να σχετιζόμαστε με την/τον κατάλληλο σύντροφο, θα θέλαμε όμως ο σύγχρονος μας να είναι πιο δυναμικός ή τρυφερός. Όταν αποκτήσουμε τα παιδιά μας, αντιλαμβανόμαστε πως δεν υπάρχει χρόνος για εμάς. Όταν εξοφλούμε το δάνειο της κατοικίας μας ανακαλύπτουμε μια καλύτερη γειτονιά, ένα καλύτερο σπίτι που θα θελήσουμε να μείνουμε …
Η μέρα μια μέρα διαδέχεται την άλλη, η ζωή περνά και το ζητούμενο της ευτυχίας μας κάνουμε ένα όνειρο απατηλό που συνεχώς γλιστρά μέσα από τα χέρια μας …
Η ευτυχία δεν πρέπει να αποτελεί στόχο της ζωής. Δεν υπάρχει χρόνος για την κατάκτηση της ευτυχίας. Ευτυχία θα πρέπει να είναι η Ζωή …
Και η ζωή συμβαίνει κάθε εδώ και τώρα …
Ευτυχία μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα από την Αποδοχή …
Την Αποδοχή πως η ζωή είναι απρόβλεπτη και παρόλο που τα πράγματα μπορεί να μην συμβαίνουν πάντα όπως εμείς θα θέλαμε ή θα ονειρευόμαστε, δεν θα μπορούσαμε να έχουμε τις δυο όψεις της. Την θετική και την αρνητική …
Αν βιώνουμε με Ευγνωμοσύνη τους ανεκτίμητους θησαυρούς που μας το βίωμα της κάθε εμπειρίας της, μπορούμε να περιμένουμε την ευτυχία να συμβεί γιατί …
Απλά συμβαίνει Τώρα στην κάθε μας Στιγμή …
********
