Από: Μαρία Πέππα –
Όταν στη ζωή μας συμβαίνει κάτι άσχημο κατακλυζόμαστε από αρνητικά συναισθήματα τα οποία βιώνουμε συνήθως με μεγάλη ένταση. Πρέπει να λάβεις πληροφόρηση ότι αν προσπαθήσουμε να αντικαταστήσουμε τις αρνητικές σκέψεις μας που παράγουν το αρνητικό μας συναίσθημα με φωτεινές και ευτυχισμένες σκέψεις, τότε θα επιλύσουμε και το πρόβλημα.
Αν τα πράγματα ήταν τόσο απλά, τότε όλοι μας θα πλέαμε σε μόνιμη νιρβάνα. Αν ωστόσο υποθέσουμε ότι το ραδιοφωνικό μας σήμα, δηλαδή οι συχνότητες που εκπέμπουν σκεπτόμενοι αρνητικά συντονίζονται στους 95,2 FM, πως θα μπορούσαμε να συντονιστούμε με ότι επιθυμούμε να εκπέμψουμε μέσω των θετικών μας σκέψεων των συχνοτήτων που είναι υψηλότερες και εκπέμπουν στους 106,8 FM ?
Πρακτικά είναι αδύνατο, όπως είναι αδύνατο να ακούσουμε ταυτόχρονα από το ραδιόφωνο δυο διαφορετικούς σταθμούς.
Είθισται στην καθημερινότητά μας να εστιάζουμε την προσοχή μας σε οτιδήποτε εξελίσσεται στραβά στην προσπάθειά μας να το επιλύσουμε. Δηλαδή εκπέμπουμε στην συχνότητα των 95,2 FM. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυσκολευόμαστε πολύ να εστιάσουμε με αμεσότητα και να παραμείνουμε εστιασμένοι σε μια θετική σκέψη της επιλογής μας τύπου ¨η ζωή μου κυλά υπέροχα ή είμαι χαρούμενη και ευτυχισμένη¨ και να εκπέμπουμε στην συχνότητα των 106,8 FM.
Αυτό συμβαίνει επειδή έχουμε εκπαιδευτεί να εστιάζουμε την προσοχή μας στην ¨αντιμετώπιση της πραγματικότητας¨ για να επιβιώσουμε, αλλά και στο γεγονός ότι οι συχνότητες είναι διαφορετικές και απέχουν μεταξύ τους.
Όταν όμως αντιλαμβανόμαστε ότι είναι πολύ δύσκολο δίχως τη βοήθεια κάποιου ειδικού θεραπευτή και την άκαμπτη εργασία με τον εαυτό μας να αντλήσουμε από τις αποθήκες μας μια θετική σκέψη για να παραδώσουμε ένα θετικό συναίσθημα στην αντικατάσταση του αρνητικού, τότε έχουμε γλιτώσει από την άσκοπη καταπολέμηση του χρόνου μας που αναζητάμε.
• Τις φορές που νιώθουμε απελπισμένοι, αντί να προσπαθούμε να αποφύγουμε ή να αλλάξουμε τελείως το συναίσθημά μας, είναι καλύτερα να μείνουμε μόνοι, να κλείσουμε τα μάτια μας, να συνδεθούμε με τον εαυτό μας και να ξεθάψουμε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας μας κάποια στιγμή πίσω στο χρόνο που νιώσουμε την ευγνωμοσύνη μας για να μας δουλέψουμε.
• Όταν δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε εκείνους που μας έβλαψαν ηθελημένα ή αθέλητα, ίσως να αισθανόμαστε λίγο καλύτερα εάν συνδεόμαστε με εκείνη τη στιγμή πίσω στο χρόνο που δώσαμε άφεση αμαρτιών στον εαυτό μας για κάτι που διαπράτταμε.
Αδυνατούμε να βγούμε γρήγορα και από ολοκλήρου από την απελπισία και τα αρνητικά συναισθήματα, διότι η συχνότητα της κατάστασης της ύπαρξης απέχει από την άλλη. Ωστόσο, όταν διερευνούμε με διάκριση και υιοθετούμε κάποιες από τις λύσεις που προτείνουμε και μας ταιριάζουν, κάθε μικρό βήμα μας όπως τα προτεινόμενα, μαζί με αυτά που θα εφεύρουμε για τους εαυτούς μας μέσω της παρατήρησης, μπορεί να δημιουργήσουμε τη διαφορά αν δεν εγκαταλείψουμε την προσπάθεια.
Ακόμα και η απογοήτευση είναι καλύτερη από την απελπισία. Από την απογοήτευση μπορεί να ξεφυτρώσει η ελπίδα και από την ελπίδα να ξαναγεννηθεί η αισιοδοξία για τη ζωή και η χαρά.
Ο λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούμε να αποφύγουμε ή να παραμείνουμε από τη συναισθηματική επίγνωση και τα πολύτιμα μηνύματα που τα συναισθήματα μας φέρνουν, οφείλετε στην αίσθηση ότι το άλλο για να φτάσετε από εκεί που βρισκόμαστε απέναντι, φαντάζει αβυσσαλέο και τρομακτικό. Δεν υπάρχει όμως άλλος τρόπος από το να διασχίσουμε το πέρασμα.
Το μόνο που χρειάζεται, είναι να κάνουμε μικρά-μικρά άλματα και φτάσαμε.
Όπως τα άλματα που κάναμε όταν ήμασταν μικρά παιδιά .
Όσο ζούμε, δεν εγκαταλείπουμε…
Σχετικά Άρθρα:
Θετικές Επιβεβαιώσεις και Γνωστική Ασυμφωνία …
Πώς να Καλλιεργήσετε τον Παρατηρητή Μέσα σας …
Επαναπρογραμματισμός του Υποσυνείδητου Νου με τη Δύναμη του Οραματισμού…
********
