Από: Μαρία Πέππα –
Ο χρόνος κυλά και εγώ συλλογίζομαι γιατί εκτιμώ τόσο πολύ την σιωπή κλίνοντας σε μια όλο και πιο ήσυχη ζωή.
Ανεξάρτητα από αυτά που η καθημερινότητα μπορεί να φέρει, επαναπροσδιορίζω την έννοια του σημαντικού, του κάθε τι που μπορεί να κάνει τη ζωή μου πραγματικά πιο πλούσια, εκπληκτική και θαυμαστή. Είναι κάτι το οποίο παρατηρώ να συμβαίνει και να διευρύνεται εύκολα και αβίαστα από μόνο του κάθε φορά που ησυχάζω το νου, σιωπώ τον ακατάπαυστο εσωτερικό διάλογο και δημιουργώ εσωτερικό χώρο και ακινησία.
Ο πολιτισμός μας δεν εκτιμά τη σιωπή. Εκπαιδευτήκαμε να δίνουμε προτεραιότητα στη συνεχή δραστηριότητα. Να γεμίσουμε τη ζωή μας με ατέρμονα καθήκοντα και να περιφέρουμε τους εαυτούς μας σε έναν ατελείωτο κύκλο δράσης, απομακρυνόμενοι όλο και περισσότερο από τον πλούτο που βρίσκεται στην κάθε μοναδική και ανεπανάληπτη στιγμή μας. Μπορούμε να αντλήσουμε απεριόριστη δύναμη και να ζήσουμε πληρέστερα τη ζωή όταν επιτρέπουμε στον εαυτό μας τον χρόνο και τον χώρο απλά να Είναι, να υπάρχει, αντί να βρεις ακατάπαυστα σε δράση.
Όταν αφήνουμε να μας οδηγούν οι απασχολημένες και ξέφρενες ζωές μας, διαπιστώνουμε ίσως και πολύ αργά κάποιες φορές, ότι θεμελιώδεις πτυχές της ζωής μας όπως οι σχέσεις με τους συνανθρώπους και η υγεία μας αποκτούν δευτερεύουσα σημασία. Την σκυτάλη αναλαμβάνει συνήθως η έγνοια μας για την επαγγελματική επιτυχία και τον πλούτο.
Οι άνθρωποι που αγωνίζονται να ζήσουν την καλή ζωή και έχουν προσδοκίες υψηλές, καταβάλλονται συχνά από την ανησυχία, τον φόβο και το άγχος . Η ατελείωτη λίστα των υποχρεώσεων και των εργασιών προς ολοκλήρωση μπορεί εύκολα να μας οδηγήσει στο να αισθανόμαστε ανεπαρκείς, εφόσον δεν μπορούμε ή ποτέ δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στα ζητούμενα.
Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι τα χρήματα και η φήμη είναι βασικοί παράγοντες για να έχουν μια ζωή ουσιαστική. Επικεντρώνονται με μεγάλη προσήλωση σε αυτά τα εφήμερα πράγματα, αγωνίζονται σκληρά για να επιτύχουν. Όποιες όμως και αν είναι οι κατακτήσεις τους ποτέ δεν νιώθουν πως έχουν αρκετά.
Η ικανοποίηση είναι το φυσικό αποτέλεσμα της αντίληψης για τη ζωή μέσω της ευγνωμοσύνης για αυτά που ήδη έχουμε παρά την έλλειψή τους. Όταν είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά που έχουμε, μπορούμε ευκολότερα να αγκαλιάσουμε την σιωπή, εκεί που τίποτα δεν χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι και από όπου τα πάντα από μόνα τους μπορούν να συμβούν.
Γιατί χρειαζόμαστε την σιωπή…
Η σιωπή μας βοηθά να επαναπροσδιορίσουμε τις προτεραιότητές μας. Όταν δημιουργούμε χώρο μέσα μας οι βαθύτερες αξίες μας επανέρχονται στο προσκήνιο. Φυσικά αυτό συνεπάγεται την αποταμίευση, ακόμη και την σίγαση για αρκετό χρονικό διάστημα των ψηφιακών συντρόφων μας που έχουν γίνει προέκταση του εαυτού μας. Έρευνα που διεξήχθη από το Pew Research Center Internet & Technology μας αποκαλύπτει ότι το 84% των Αμερικανών ενήλικων χρηστών κινητής τηλεφωνίας ισχυρίζεται ότι δεν θα μπορούσαν ούτε μια ημέρα να αποχωριστούν τη συσκευή τους.
Τοποθετείται κι εσείς τους εαυτούς σας ανάμεσά τους; Μήπως έχετε κάτι σημαντικό για εσάς αν αποφασίσατε να αποχωρήσετε το κινητό σας τηλέφωνο για ένα Σαββατοκύριακο και αν όχι ίσως για ένα απόγευμα;
Προσωπικά, αφιερώνοντας χρόνο στη σιωπή, με βοήθησα να εστιάσω την προσοχή στα πράγματα που με ενδιαφέρουν περισσότερο. Ταυτόχρονα, πολλές από τις ανησυχίες για διάφορα γεγονότα και καταστάσεις στη ζωή μου άρχισαν να φαίνονται τετριμμένες και αδιάφορες.
Η σιωπή αφήνει χώρο για μεγαλύτερη ικανοποίηση και χαρά. Μας βοηθά να διευρύνουμε τους ορίζοντες μας και να αποσαφηνίσουμε το σημαντικό και το ασήμαντο. Εκτιμούμε αυτό που έχουμε ήδη στο κάθε εδώ και τώρα μας. Μας δίνει χώρο και χρόνο έτσι ώστε να εκτιμήσουμε το άρωμα και τη γεύση του μήλου καθώς το τρώμε, το παιχνίδι του ηλιακού φωτός πάνω στο χαλί, το τραγούδι των πουλιών ή το τιτίβισμα των τζιτζικιών τη νύχτα. Το θαύμα της ζωής ξεδιπλώνετε ξαφνικά και αβίαστα όταν νιώθουμε την καθαρή ευχαρίστησή του πως δεν ζούμε στην πραγματικότητα.
Η σιωπή μας γαληνεύει, μας ηρεμεί και μας ξεκουράζει μετά από την εκπλήρωση μιας δραστηριότητας. Αφήνει περίσσιο χώρο για να επιστρέψουμε στην κεντρική σκηνή ανανεωμένοι και γεμάτοι από ενέργεια.
Η σιωπή, μας βοηθάμε στο φιλτράρισμα των εξωτερικών περισπασμών και στην επιστροφή ξανά και ξανά σε αυτό που είναι το πιο σημαντικό και ξεπηδά μέσα από την πυρήνα της υπάρξεώς μας.
Η σιωπή, μας αποκαλύπτει αιώνιες στιγμές όπου δεν μας λείπει τίποτα και τίποτα δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε ή να ψάξουμε πέρα από τον εαυτό μας.
Η σιωπή μας θυμίζει ότι μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι με λιγότερα.
Αν αισθάνεστε παγιδευμένοι σε μια πολυάσχολη, βιαστική και θορυβώδη ζωή, μπορείτε εύκολα να την αποφύγετε όταν το αποφασίσετε. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε για να ξαναβρείτε την ομορφιά, την γαλήνη και την ηρεμία, δεν πρέπει να αγκαλιάσετε την σιωπή. Μπορείτε να επενδύσετε στη σιωπή, να αφιερώσετε μια ημέρα ή ακόμη και μια στιγμή. Δοκιμάστε, ίσως και να της εμφανίσετε εκεί, μέσα, την καλή και με πληρότητα ζωή.
Τα αποτελέσματα και οι ανταμοιβές της σιωπής είναι απεριόριστες. Απλά πρέπει να είστε αρκετά γενναίοι για να την αγκαλιάσετε.
Τι χρειάζεται να κάνετε…
1. Αποσυνδεθείτε από τον κόσμο, από όλα τα ηλεκτρονικά μέσα, είτε πρόκειται για μια ώρα, ένα απόγευμα, είτε για μια πολυμερή απόδραση. Αφήστε τον κυβερνοχώρο να συνεχίσει χωρίς εσάς για λίγο. Βρείτε ένα άνετο μέρος για να καθίσετε ειρηνικά και μην κάνετε απολύτως τίποτα.
2. Ακούστε μουσική που σας γαληνεύει, έναν καθοδηγούμενο διαλογισμό όπως την χαλάρωση σώματος και νου ( εδώ ) από το κανάλι μου στο youtube ή κάνετε τη δική σας εξερεύνηση στο διαδίκτυο.
3. Καθίστε έξω στη φύση ή μπροστά από ένα παράθυρο. Φροντίστε να παραμείνετε σε απόλυτη ακινησία. Αφιερώστε χρόνο και παρατηρήστε τους ανθρώπους, τα δέντρα, τον ουρανό, τα σύννεφα, την υφή των τοίχων των απέναντι κτιρίων. Δώστε την προσοχή σας σε όλα αυτά που πριν περνούσαν μπροστά από τα μάτια σας απαρατήρητα.
Πειραματιστείτε με οποιονδήποτε από τους παραπάνω τρόπους, μπορείτε να εφεύρετε και τους δικούς σας.
Κάντε το με ειλικρινή προσπάθεια και αφοσίωση. Συνδεθείτε με τις αισθήσεις στο σώμα σας και με τα συναισθήματά σας.
Όπως κάποτε ο Ιάπωνας ποιητής του 17ου αιώνα Matsuo Bashō έγραψε ¨Καθισμένος ήσυχα, βυθισμένος στην σιωπή, κάνοντας τίποτα, η άνοιξη έρχεται και το γρασίδι μεγαλώνει από μόνο του¨
Μαρία Πέππα
********
